Blogger Widgets Το στέκι των Φυσικών Επιστημών Animated Blue Pencil
****Καλώς ήρθατε στο στέκι των Φυσικών Επιστημών!****Welcome to my blog. Hope you enjoy it!!*****

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Μετά το γραφένιο.. έρχεται το γερμανένιο!!

Βερολίνο  

Ένα υποσχόμενο «δισδιάστατο» υλικό, του οποίου η ύπαρξη είχε προταθεί θεωρητικά πριν από μια πενταετία, δημιουργήθηκε για πρώτη φορά από ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες σε Ευρώπη και Κίνα. Είναι το «γερμανένιο», ξάδελφος του περίφημου γραφένιου που υπόσχεται επανάσταση στην ηλεκτρονική.

Τα νέα υλικά


Την τελευταία δεκαετία, ερευνητές σε όλο τον κόσμο αναπτύσσουν μια σειρά νέων υλικών στα οποία όλα τα άτομα βρίσκονται διατεταγμένα στο ίδιο επίπεδο -πρόκειται ουσιαστικά για φύλλα πάχους ενός μόλις ατόμου, τα οποία θεωρούνται «δισδιάστατα» και δεν απαντώνται στη φύση.

Το πιο διάσημο υλικό της νέας κατηγορίας είναι το γραφένιο, χημικός ξάδελφος του γραφίτη, του οποίου η ανακάλυψη το 2004 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής του 2010. Έκτοτε έχουν παρουσιαστεί δισδιάστατες μορφές του κασσίτερου, του πυριτίου και άλλων στοιχείων, ακόμα και δισδιάστατα πολυμερή. Το νέο μέλος της οικογένειας είναι τα μονοατομικά φύλλα γερμανίου, ενός σχετικά σπάνιου στοιχείου που χρησιμοποιείται σήμερα στις οπτικές ίνες και την ηλεκτρονική.

Η τεχνική

Ευρωπαίοι ερευνητές αναφέρουν στην επιθεώρηση «New Journal of Physics» ότι δημιούργησαν γερμανένιο ακολουθώντας την ίδια τεχνική που είχε εφαρμοστεί για το «πυριτένιο», το αντίστοιχο υλικό από πυρίτιο.

Το νέο υλικό παράχθηκε με την απόθεση μεμονωμένων ατόμων γερμανίου πάνω σε ένα λεπτό υπόστρωμα από χρυσό σε συνθήκες κενού και υψηλής θερμοκρασίας. Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για γερμανένιο με φασματοσκοπικές μετρήσεις και με την εξέταση της δομής του με μικροσκόπιο σήραγγας, ικανό να διακρίνει μεμονωμένα άτομα.

Τη δημιουργία γραφενίου αναφέρει ότι πέτυχαν ανεξάρτητα ερευνητές στην Κίνα. Αυτό που μένει τώρα είναι να επιβεβαιωθούν οι θεωρητικοί υπολογισμοί για τις ιδιότητες του νέου υλικού. Το γερμανένιο «αναμένεται να παρουσιάσει εντυπωσιακές ηλεκτρικές και οπτικές ιδιότητες και θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ευρέως σε όλη τη βιομηχανία ηλεκτρονικών» αναφέρει η ερευνητική ομάδα στη Γερμανία, την Ισπανία και τη Γαλλία.

Μια από τις πιθανές εφαρμογές θα ήταν η χρήση του γραφενίου ως «τοπολογικού μονωτή» στους μελλοντικούς κβαντικούς υπολογιστές. Το πρόβλημα βέβαια με το γερμάνιο είναι ότι δεν υπάρχει σε άφθονες ποσότητες όπως ο άνθρακας που χρησιμοποιείται στο γραφένιο: η ετήσια παραγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο δεν ξεπερνά τους 120 τόνους το χρόνο.
Βήμα Science

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Τεχνήτιο: τεχνητό και χρήσιμο!!

Βίος και πολιτεία
 
Το τεχνήτιο είναι μια χρήσιμη παραδοξότητα μέσα στο περιοδικό σύστημα στοιχείων. Βρίσκεται αυτό, ένα στοιχείο, το πρώτο στη σειρά με βάση τον ατομικό αριθμό, χωρίς μη ραδιενεργά ισότοπα, να είναι περιστοιχισμένο από σταθερά στοιχεία. Κάθε ισότοπό του είναι ραδιενεργό και παράγεται από τον άνθρωπο με τεχνητό τρόπο, ενώ ίχνη μόνο από αυτά συναντούμε έτσι ελεύθερα στη φύση. Ποιος όμως είναι ο λόγος, αν δεν πρόκειται για πυρηνικό όπλο, να παράγουμε εντελώς τεχνητά ένα ραδιενεργό στοιχείο;

Για ένα από τα 36 ισότοπά του, το τεχνήτιο-99, υπάρχει το πυρηνικό ισομερές του Tc-99m, με χρόνο ημιζωής μόλις 6 ώρες. Εχουμε ήδη εξηγήσει με αφορμή άλλα στοιχεία ότι ο χρόνος ημιζωής δείχνει σε πόσες ώρες, ημέρες ή και χιλιάδες χρόνια, στατιστικά, περίπου η μισή ποσότητα θα έχει μετατραπεί σε άλλο στοιχείο, χάνοντας βέβαια ενέργεια. Επίσης για τον συμβολισμό «m» είχαμε αναφέρει ότι μας δηλώνει πως πρόκειται για ένα πυρηνικό ισομερές του τεχνήτιου-99, δηλαδή με τον ίδιο αριθμό νετρονίων και πρωτονίων αλλά με διαφορετική διάταξή τους στον χώρο δημιουργώντας και μια κατάσταση που είναι προσωρινά σταθερή και όχι επικίνδυνη για τον άνθρωπο. Διότι η βασική χρήση του τεχνήτιου-99m, μιας πηγής μόνο βραχυχρόνιας ακτινοβολίας-γ, είναι στα ραδιοφάρμακα.

Τα ραδιοφάρμακα χρησιμοποιούνται είτε μόνο για τη διάγνωση σοβαρών ασθενειών όπως είναι ο καρκίνος είτε μερικές φορές και για θεραπεία σε σημεία του σώματος όπως είναι ο εγκέφαλος, το μυοκάρδιο, ο θυρεοειδής, οι πνεύμονες, το συκώτι, η χοληδόχος κύστη, τα νεφρά και ο σκελετός. Συνήθως συνδυάζεται σε αυτά τα μόρια με θεραπευτική ικανότητα μαζί και κάποιο ραδιενεργό στοιχείο, πομπός ακτίνων-γ, που επιτρέπει με τη βοήθεια αντίστοιχης κάμερας γι' αυτές τις ακτίνες να ανιχνεύεται η πορεία και η δράση του μέσα στο σώμα. Τα ραδιενεργά στοιχεία θα έχουν στον πυρήνα τους είτε λιγότερα νετρόνια από όσα χρειάζονται για να είναι σταθερά είτε θα έχουν περισσότερα. Σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία, γνωστή και ως proton-deficient, ανήκει και το τεχνήτιο-99m. Χρησιμοποιείται σε μια μέθοδο διάγνωσης αλλά και θεραπείας του καρκίνου σε συνδυασμό με τα λεγόμενα μονοκλωνικά αντισώματα.

Επίσης, τεχνήτιο-99m μαζί με κασσίτερο, όταν με ένεση εισάγεται στο αίμα, προσκολλάται στα αιμοφόρα αγγεία και μπορεί να αποκαλύψει ανωμαλίες σχετικές με το κυκλοφορικό.

Μαζί με ενώσεις που περιέχουν δύο φωσφορικές ρίζες (διφωσφορικά) προσκολλάται στον καρδιακό μυ και δίνει πληροφορίες για την κατάστασή του έπειτα από κάποιο καρδιακό επεισόδιο.

Γιατί το είπαν έτσι 
 
Το τεχνήτιο μπορεί να είχε προβλεφθεί από τον Μεντελέγεφ το 1871 αλλά παρουσιάστηκε οριστικά στον κόσμο το 1937, όταν οι ιταλοί ερευνητές Εμίλιο Σέγκρε (1905-1989) και Κάρλο Περιέρ (1886-1948) από ένα δείγμα μολυβδενίου, βομβαρδισμένου με δευτέριο (δηλαδή, υδρογόνο που εκτός από ένα πρωτόνιο έχει στον πυρήνα του και ένα νετρόνιο). Οταν ο Σέγκρε είχε επισκεφθεί το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας το 1936, ο Ερνεστ Λόρενς, ο άνθρωπος που είχε εμπνευστεί και κατασκευάσει το κύκλοτρον, όπου σωματίδια επιταχύνονται σε κυκλικές τροχιές προτού πέσουν με σημαντική ορμή επάνω σε καθορισμένους στόχους, έπειτα από αίτηση του Ιταλού, του έδωσε κομμάτια από μέταλλο βγαλμένο ως άχρηστο πλέον από την όλη διάταξη. Αρχές του 1937 επιστρέφει στην Καλιφόρνια και παίρνει κι άλλο δείγμα από τον εκτροπέα των σωματιδίων και τελικά καταφέρνει να διαχωρίσει το νέο στοιχείο που είχε δημιουργηθεί από τους «βομβαρδισμούς». Και ονομάστηκε τεχνήτιο από την ελληνική λέξη «τεχνητός», αφού δεν απαντάται στη φύση.

Αριθμοί κυκλοφορίας
 
Ατομικός αριθμός:       43
Ατομικό βάρος:       98
Σημείο τήξεως:       2.172οC
Σημείο ζέσεως:       4.877οC
Αριθμός ισοτόπων:       36

Τι θέλει από τη ζωή μας
 
Σε ομαλές συνθήκες δεν συναντούμε τεχνήτιο στο ανθρώπινο σώμα ούτε σε άλλους ζωντανούς οργανισμούς. Εξετάζοντας όλα τα ισότοπά του παρατηρούμε ότι τον μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής τον έχει το τεχνήτιο-98 με 4,2 εκατ. χρόνια. Από αυτό βγαίνει το συμπέρασμα ότι όποια ποσότητα τεχνήτιου δημιουργήθηκε αρχικά στο Σύμπαν, πριν δηλαδή από 4,57 δισ. χρόνια, δεν υπάρχει πλέον. Το 1952 όμως τηλεσκόπια στην Καλιφόρνια έδειξαν πως σε άστρα που είναι γνωστά ως ερυθροί γίγαντες, αναλύοντας τα φάσματά τους, βρίσκονταν γραμμές που φανέρωναν την ύπαρξη τεχνητίου και σε αρκετές ποσότητες μάλιστα. Ετσι βγήκε το συμπέρασμα πως η όποια ποσότητα του στοιχείου αυτού δημιουργήθηκε επί τόπου στο συγκεκριμένο άστρο. Και γενικεύοντας οδηγήθηκαν στην παραδοχή ότι σε ορισμένα άστρα λόγω ειδικών συνθηκών «κατασκευάζονται» διάφορα στοιχεία.

Πόλεμος και ειρήνη
 
Σήμερα το τεχνήτιο παράγεται, όπως λέει και το όνομά του, τεχνητά μόνο στους πυρηνικούς αντιδραστήρες από τις ράβδους καυσίμου. Είναι κάτι «φτιαχτό», δεν υπάρχει στη γήινη φύση για να έχουμε ένα υπόδειγμα συμπεριφοράς, αλλά είναι χρήσιμο, χωρίς να παραβλέπουμε πως συντελεί κάπως και αυτό στην αύξηση των ραδιενεργών καταλοίπων.

Απορίες λογικές και μη

Τι είναι οι ερυθροί γίγαντες;
 
Ενα άστρο θεωρείται ότι έχει μεταβληθεί σε ερυθρό γίγαντα όταν το υδρογόνο που χρησιμεύει ως καύσιμο για να έχουμε πυρηνική σύντηξη και έκλυση ενέργειας έχει εξαντληθεί στον πυρήνα του. Τότε δημιουργείται στερεός αδρανής πυρήνας και γύρω από αυτόν ένας αεριώδης φλοιός και η σύντηξη του υδρογόνου αρχίζει ξανά. Γι' αυτό διαστέλλεται, άρα πέφτει η θερμοκρασία του μέχρι που φτάνει τους 4.000 Κ (= περίπου 3.230 β. Κελσίου). Κάποτε και ο Ηλιος μας θα γίνει ερυθρός γίγαντας και η διαστολή του θα τον κάνει να αγγίξει σχεδόν τη Γη.

Τι γίνεται ακριβώς με τα μονοκλωνικά αντισώματα;
 
Για κάθε ουσία μπορούν να αναπτυχθούν μονοκλωνικά αντισώματα που να προσκολλώνται στη συγκεκριμένη ουσία. Και έτσι να χρησιμοποιούνται για αναγνώριση ή και να ενεργούν επάνω σ' αυτήν. Τα μονοκλωνικά αντισώματα παράγονται από έναν κλώνο επιλεγμένων κυττάρων. Τα αντισώματα αυτά είναι εξαιρετικά καθαρά και μια σημαντική χρήση τους είναι για την παραγωγή συγκεκριμένων αντισωμάτων για την καταπολέμηση κακοήθων όγκων. Παράγονται στο εργαστήριο και έχουν μελετηθεί προσεκτικά ώστε να εκμεταλλεύονται κάποιες... αδυναμίες των καρκινικών κυττάρων ενώ μιμούνται τα αντισώματα που παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός. Η δράση τους είναι πραγματικά πολυσχιδής. Μπορούν, π.χ., να κάνουν φανερά τα καρκινικά κύτταρα αν συμβεί να μην τα πήρε είδηση το ανοσοποιητικό σύστημα! Προσκολλώνται σε κάποια επιλεγμένα σημεία στην όχι λεία επιφάνεια των κυττάρων αυτών. Επίσης μπορούν να μπλοκάρουν τους αυξητικούς παράγοντες των καρκινικών κυττάρων. Οι παράγοντες αυτοί δίνουν το σήμα για την ανάπτυξη ενός κυττάρου. Τα καρκινικά κύτταρα είναι γνωστό ότι χρειάζεται να είναι συνδεδεμένα με αιμοφόρα αγγεία για να εξασφαλίζουν οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Τα μονοκλωνικά αντισώματα όμως είναι σε θέση να μπλοκάρουν τα σήματα των αιμοφόρων αγγείων. Ακόμη πιο λεπτεπίλεπτη είναι η δράση όπου μαζί με ένα ραδιενεργό στοιχείο ακτινοβολούν εξ επαφής ένα καρκινικό κύτταρο. Σε όλες αυτές τις δράσεις λοιπόν μπορούν να συνοδεύονται από το τεχνήτιο που «φωτίζει» την πορεία τους.
Γαλδαδάς Άλκης Βήμα Science Έντυπη έκδοση

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Κάλιο: το στοιχείο για όλες τις δουλειές!!!

Βίος και πολιτεία
 
Τις θερμές ημέρες, όταν τύχει να παρακολουθήσουμε κάποιον αγώνα ποδοσφαίρου, βλέπουμε ότι μερικές ομάδες, στο τέλος των 90 λεπτών, όταν υπάρχει και παράταση, δίνουν στους παίκτες τους εκτός από νερό και από μια μπανάνα.

Η μπανάνα είναι φρούτο σχετικά πλούσιο σε κάλιο - όχι το πλουσιότερο, είναι η αλήθεια - που δίδεται εκτός από τους αγώνες ακόμη και σε προπονήσεις, όταν υπάρχει απώλεια υγρών, διότι το κάλιο είναι σημαντικό για τον οργανισμό, απορροφάται από τα έντερα αλλά δεν μπορεί το σώμα να δημιουργήσει αποθέματα, άρα πρέπει κάθε ημέρα να παίρνουμε την απαραίτητη ποσότητα, κάπου 3,5 γραμμάρια, περισσότερα και από το μαγειρικό αλάτι.

Αλλά από την αντίθετη πλευρά, μια ένεση με πυκνό διάλυμα χλωριούχου καλίου σε στέλνει στον... άλλο κόσμο. Διότι η μεγάλη ποσότητα ιόντων καλίου στο αίμα εμποδίζει το κάλιο που βρίσκεται μέσα στα κύτταρα να βγει προς τα έξω και έτσι σημαντικές λειτουργίες συνδεδεμένες με αυτή την παλινδρομική κίνηση, όπως είναι οι ηλεκτρικοί παλμοί, αναστέλλονται. Και όταν αυτό συμβαίνει, η πολύ βασική αυτή αναστολή λειτουργίας επηρεάζει τον καρδιακό μυ, που παραλύει, οπότε ακολουθεί ο θάνατος. Η μαύρη μάμπα και ο σκορπιός έχουν στο δηλητήριό τους κάλιο, και γι' αυτό παραλύουν τα θύματά τους. Στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε το κάλιο για δολοφονίες αλλά και για ευθανασία ενώ είναι γνωστή στις Ηνωμένες Πολιτείες η «προνομιακή» μεταχείριση με αυτό ανθρώπων καταδικασμένων στην ποινή του θανάτου...

Επειδή υπάρχουν στο εμπόριο συμπληρώματα καλίου αλλά και υποκατάστατα αλατιού με κάλιο, για τους παραπάνω λόγους θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς την ποσότητα που χρησιμοποιούμε κάθε ημέρα και η χρήση αυτή να μην ξεκινάει χωρίς πρώτα να έχουμε κάνει συζήτηση με έναν γιατρό.

Γιατί το είπαν έτσι
Στα αγγλικά το αποκαλούν potassium (από το pot-ash), διατηρώντας στη μνήμη τους το ότι ανακαλύφθηκε στις στάχτες καμένων ξύλων μέσα σε μεγάλους λέβητες. Το 1801 ο άγγλος χημικός Humfrey Davy, που από το Bristol πήρε προαγωγή για το Royal Institution of London, κουβάλησε μαζί του δεκάδες πλάκες χαλκού και ψευδαργύρου, που τις τοποθετούσε σε μακρόστενα κουτιά, συνδεδεμένα μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα είδος δυσκίνητων αλλά αποτελεσματικών συσσωρευτών που έδιναν συνεχές ρεύμα. Με αυτό μπορούσε να πραγματοποιεί ηλεκτρολύσεις, δηλαδή να χωρίζει τα ιόντα (θετικά και αρνητικά) σε ένα διάλυμα σε δυο διαφορετικά και μεταξύ τους απομακρυσμένα «στρατόπεδα». (Στο στοιχείο νάτριο που παρουσιάσαμε την προηγούμενη Κυριακή εξηγήσαμε αναλυτικά τι είναι τα ιόντα, δηλαδή άτομα ή συγκροτήματα ατόμων φορτισμένα θετικά ή αρνητικά.) Κάνοντας λοιπόν ηλεκτρόλυση τον Οκτώβριο του 1807 σε λιωμένη ποτάσα στον ένα πόλο εμφανίστηκε ένα καινούργιο στοιχείο, που λογικά ονομάστηκε ποτάσιο. «Χόρευε ο άγγλος χημικός μέσα στο δωμάτιο από τη χαρά του» αναφέρει ο εξάδελφός του, αυτόπτης μάρτυρας εκείνη τη στιγμή.

Στα ελληνικά και σε άλλες γλώσσες, όπως στα γερμανικά, επικράτησε η ονομασία κάλιο από το αντίστοιχο αραβικό Al Kali, που υπονοεί ένα υλικό με βασικές ιδιότητες (αλκαλικές), δηλαδή ιδιότητες σε μερικές περιπτώσεις διαμετρικά αντίθετες από αυτές των οξέων.

Αριθμοί κυκλοφορίας
Ατομικός αριθμός: 19
Ατομικό βάρος: 39,098
Σημείο τήξης: 64οC
Σημείο ζέσης: 774
Αριθμός ισοτόπων: 25

Αυτό όπως και το νάτριο είναι μέταλλα αλλά με συμπεριφορά που απέχει κάπως από την κλασική μεταλλική, διότι δεν είναι βαριά και σκληρά και αντιδρούν πολύ εύκολα και βίαια με το νερό.

Τι θέλει από τη ζωή μας
Οπως αναφέρει ο ομότιμος καθηγητής της Ανόργανης Χημείας κ. Γ. Μανουσάκης στο βιβλίο του «Υγεία για Πάντα, Ιχνοστοιχεία, Ελεύθερες Ρίζες, Αντιοξειδωτικά» (εκδόσεις Πατάκη): «Οι κυριότερες δράσεις του καλίου στο ανθρώπινο σώμα είναι επιγραμματικά οι ακόλουθες:
  • Διατηρεί την ισορροπία του ύδατος μέσα στα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού. Τα ιόντα καλίου είναι τα πολυπληθέστερα από τα φορτισμένα συγκροτήματα στα υγρά των κυττάρων.
  • Ενεργοποιεί έναν αριθμό ενζύμων, ιδιαίτερα αυτών που παίρνουν μέρος στην παραγωγή ενέργειας.
  • Βοηθάει στον σχηματισμό πρωτεϊνών μέσα στα κύτταρα.
  • Βοηθάει μαζί με το νάτριο στη μεταβίβαση μηνυμάτων μέσω των νεύρων (στη γνωστή μας αντλία καλίου - νατρίου που αναλύθηκε στο νάτριο).
  • Ευαισθητοποιεί τον καρδιακό μυ και τους μυς του σκελετού στο να δεχτούν τα μηνύματα των νεύρων.
  • Συντελεί στη διατήρηση της ισορροπίας οξέων -βάσεων στον ανθρώπινο οργανισμό.
  • Ενεργοποιεί τις φυσικές κινήσεις των εντέρων.
  • Μεγάλες απώλειες καλίου προκαλούν και ορισμένα φάρμακα, όπως τα διουρητικά και τα κορτικοστεροειδή (ιδιαίτερα στις επιπτώσεις ντόπινγκ των αθλητών)».
Πόλεμος και ειρήνη
Η συγκέντρωση χλωριούχου νατρίου στη θάλασσα είναι 27 γραμμάρια στο λίτρο, δηλαδή 35 φορές μεγαλύτερη από του χλωριούχου καλίου που είναι μόλις 0,75 γραμμάρια στο λίτρο. Στην ξηρά αποτελεί βασικό συστατικό των φυτών και, παρότι ευδιάλυτο στο νερό, δεν χάνεται εύκολα από τον κάθε τόπο διότι προσκολλάται στα αργιλώδη συστατικά του χώματος και από εκεί νέα φυτά το απορροφούν για δικό τους όφελος. Με το όργωμα χάνεται από την επιφάνεια και αυτό επιβάλλει την προσθήκη λιπασμάτων πλούσιων σε κάλιο. Αν όμως ακολουθεί κάποιος υπομονετικά τις επιταγές της λεγόμενης «φυσικής γεωργίας» που απαγορεύει τα οργώματα αυτά, έχει ίσως μικρότερη απόδοση αλλά η φύση σχεδόν μόνη της ρυθμίζει τον κύκλο της ζωής.

Το 95% της βιομηχανικής παραγωγής καλίου πηγαίνει για τα λιπάσματα. Μικρό ποσοστό δίνει υδροξείδιο του καλίου και από εκεί ανθρακικό κάλιο για τις ανάγκες της υαλουργίας. Το υπόλοιπο πηγαίνει στην παρασκευή υγρών σαπουνιών. Πόσο χρειαζόμαστε κάθε χρόνο για αυτά; Τριάντα πέντε εκατομμύρια τόνους κυρίως του μεταλλεύματος συλβίτης από Καναδά και Ρωσία επεξεργάζονται στα μεταλλεία σπάζοντάς το για να προκύψει στη συνέχεια χλωριούχο κάλιο και με τη βοήθεια αλατιού, δηλαδή χλωριούχου νατρίου, να πάρουμε κάλιο.

 Απορίες λογικές και μη
Γιατί αναφέρετε ότι η μπανάνα δεν είναι η πιο πλούσια σε κάλιο τροφή;
Γιατί έτσι είναι. Σταφύλια και αμύγδαλα έχουν περίπου 860 mgr στα 100 γραμμάρια, χουρμάδες και μαύρες σταφίδες 750 mgr, φιστίκια 680 mgr, μπανάνες 350 mgr. Πεπόνια και μαύρη σοκολάτα έχουν επίσης αρκετό κάλιο.

Κινδυνεύει ο οργανισμός μας από το ραδιενεργό κάλιο που αναγκαστικά περιέχεται στο σώμα μας;
Οχι. Από τα ισότοπα του καλίου, το κάλιο-39 αντιστοιχεί στο 93% αυτού που περιέχεται στο σώμα μας και αυτό δεν είναι ραδιενεργό. Το κάλιο-40 που είναι ραδιενεργό περιέχεται σε αναλογία 0,012%. Εκπέμπει ακτινοβολία βήτα και έχει χρόνο ημιζωής 1,3 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό σημαίνει πως κουβαλάμε περίπου 17 χιλιοστά του γραμμαρίου από το κάλιο-40 κάθε ημέρα και επομένως αυτό μας δίνει 4.400 διασπάσεις ατόμων κάθε δευτερόλεπτο.

Οι αρχαίοι λαοί που δεν έβαζαν λιπάσματα στο χώμα σε τι χρησιμοποιούσαν το κάλιο που το ήξεραν από τότε;
Δεν το ήξεραν βέβαια, αλλά σαν στάχτη από το κάψιμο φυτών το χρησιμοποιούσαν στο φαγητό αλλά και για τη διατήρηση των κρεάτων με τη μορφή ανθρακικού καλίου. Από τον 15ο αιώνα και μετά άρχισαν να λιπαίνουν τους αγρούς τους στην Ευρώπη με κάλιο.
Γαλδαδάς Άλκης Έντυπη Έκδοση Βήμα Science

Παγκόσμιο ρολόι

Blogger Widgets